คนเดียวเท่านั้น

posted on 19 Jun 2011 18:52 by chntr-tangmo

ส่วนตัวแล้ว เราเชื่อว่า มีคนหลายๆคนที่มีอาการเดียวกับเรา นั่นคือ การไม่กล้าทำอะไรคนเดียว เช่น การนั่งกินข้าวคนเดียว การไปดูหนังคนเดียว การไปช้อปปิ้งคนเดียว หรืออะไรต่อมิอะไรที่มีคำต่อท้ายว่า คนเดียว ไม่รู้สิ มันทำให้รู้สึกโดดเดียวดายมากอ่ะ เพราะเคยเห็นเหตุการณ์หนึ่งที่มันเศร้ามากอ่ะ คือ มันเป็นเวลาช่วงเกือบเที่ยง ณ หน้าตึกโรงพยาบาลที่เป็นศูนย์รวมของความวุ่นวายด้านการจราจรอันดับหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ เราสังเกตเห็นคุณลุงแก่ๆคนนึง กะลังนั่งทานข้าวอยู่คนเดียว Tongue out

แล้วแว๊บนั้น เราก็รู้สึกได้ว่า เฮ้ย ทำไมการกินข้าวคนเดียวมันดูเศร้าขนาดนั้นว่ะ -*- และคิดไว้ในหัวว่า "ชั้นจะไม่มีวันนั่งกินข้าวคนเดียวได้อย่างแน่นอน" ไม่รู้สิ มันเศร้านะ...

แต่มีอยู่วันนึง จำได้ว่ามันเป็นช่วงสอบ เป็นช่วงที่เพื่อนๆจะ Loss Connect กันไปประมาณนึง แล้วกิจกรรมที่จะมานั่งกินข้าวร่วมกันเหมือนตอนก่อนไปเรียนมันก็จะหายไป จำได้ว่ามันเป็นวันที่สอบ 9 โมงเช้าลากยาวไปจนถึงเที่ยง ด้วยความที่คิดถึงเรื่องปากท้องเป็นสำคัญ จึงวางแผนไว้ว่า ต้องมากินข้าวก่อนแล้วจึงไปสอบ เพราะไม่อย่างนั้นคงมีอาการ หิวระหว่างสอบและมันจะทำให้การสอบนั้นไม่ราบรื่นเป็นแน่ เราจึงต้องมาถึงโรงอาหารในเวลาประมาณ 8.00 น. เพื่อไม่ให้เกิดความเร่งรีบมากเกินไป ดังนั้นเราจึงต้องตื่นนอน 7.00 น. ป๊าด สอบ 9.00 น. แต่เล่นตื่นเอา 7.00 น. ซึ่งถ้าเป็นคนอื่นเค้าคงเอาเวลาไปอ่านหนังสือ ทบทวนกันอีกรอบสองรอบ แต่ชั้นเลือกที่จะหาไรกิน -*- และนั่นจึงเป็นการกินข้าวคนเดียว ((ในที่สาธารณะ)) มื้อแรกในชีวิต โอ้วววววว มันเป็นอันกินข้าวอ่ะ มันเหมือนมีสายตาทุกคู่จับจ้องอยู่ว่า คุณกำลังทำอะไร [คิดไปเองทั้งนั้น ใครเค้าจะมาสนใจ คุณไม่ใช่ ซุปตาร์นะย่ะ :P ดังนั้นจึงได้แต่รีบๆๆๆกินเพื่อให้ได้ออกจากที่ตรงนั้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ นะ.... ไม่สนุกเอาเสียเลยการกินข้าวคนเดียว แต่หลังจากนั้นมาก็มีโอกาสได้กินข้าวคนเดียวอีกหลายๆครั้ง ซึ่งก็เหมือนทำให้เราไม่ได้รู้สึกแย่เท่าตอนแรกเท่าไหร่นัก เพราะบางครั้งเราก็จะเจอคนรู้จักที่เราสามารถไปนั่งทานข้าวด้วยได้ แต่ถ้าให้เลือกแล้วก็ เราก็เลือกที่จะทานข้าวร่วมกับเพื่อนๆมากกว่านะ เคยมีช่วงหนึ่งที่ต้องฝึกงานตั้งแต่แปดโมงลากไปจนถึงเที่ยงดังนั้นเมื่อจอดรถที่คณะแล้วต้องโทหาเพื่อนทุกเช้าว่า อยู่ไหนแล้ว ทานข้าวกัน แล้วเราก็จะมีเพื่อนไปทานข้าวด้วยทุกเช้า [ปล. ขอบคุณแตงโมมากๆน้าที่เป็นเพื่อนที่มาทานข้าวเช้าด้วยเกือบจะทุกเช้าเลย ^___^]

แต่แล้วชีวิตคนเราย่อมมีการเปลี่ยนแปลง เมื่อเรียนจบ ก็ต้องหางานทำ และการไปหางานทำนั้นก็ทำให้เราได้ทำอะไรหลายๆอย่างที่ไม่คิดว่าตัวเองจะทำได้และได้ทำ (งง !!!) เช่น การไปกินข้าวคนเดียวในร้านอาหารในห้าง การไปเดินซื้อของคนเดียวในห้าง การเดินทางไปต่างจังหวัดคนเดียว โอ้วววววว เยอะ !!! จำได้เลยว่า อาหารมื้อแรกที่ต้องทานคนเดียวในห้างคือ KFC แล้วเป็น KFC ในช่วงปิดเทอมที่พ่อแม่มักพาลูกๆมาเดินเล่นและเด็กๆมักจบด้วย KFC KFC KFC ส่วนตัวคิดว่าเพราะ KFC มีพื้นที่ที่มีของเล่นเหมือนในสนามเด็กเล่นขนาดย่อมๆเลยทีเดียว ดึงดูดชะมัด !!! จำได้ว่า มื้อนั้น นั่งทำใจทานข้าวอยู่นานมาก กินไปด้วย ดูเด็กๆไปด้วย เล่น Facebook // Twitter ไปด้วย สรุปแล้ว ร่วมๆ ชั่วโมงเลยนะ เก่งมากกกกก ขอเสียงปรบมือด้วยค่ะ Weewwwwwwwwwww

ต่อด้วยประสบการณ์การเดินทางคนเดียวหลายต่อหลายครั้งในการไปหางาน สมัครงาน สัมภาษณ์งาน เมื่อมาถึงวันนี้ เรานับถือตัวเองนะ ที่ทำอะไรด้วยตัวเองได้มากมายถึงขนาดนี้อ่ะ เพราะก่อนหน้านี้อย่าแต่แต่จะคิดเลยไอ้เรื่องที่ต้องทำอะไรคนเดียวเนี่ย Say NO!!! ประสบการเดินห้างในเมืองกรุงคนเดียว และการดูคอนเสริตคนเดียวน้องก็เคยมาแล้วนะคร้าาาา แซ่บเว่อร์อ่ะ สนุกดีนะ

สุดท้าย อยากบอกคนที่ยังไม่กล้าจะทำกิจกรรมอะไรคนเดียวว่า สู้สู้นะค่ะ มันแซ่บมาก อยากให้ลอง Smile